In de cosmeticawereld heeft het woord “natuurlijk” een enorme aantrekkingskracht.
Het stelt gerust. Het roept beelden op van planten, bloemen, oliën en eenvoudige rituelen — van een verzorging die zachter en respectvoller lijkt. Veel mensen associëren een natuurlijk ingrediënt spontaan met iets dat beter is voor de huid, beter voor het milieu en beter aansluit bij een verantwoorde aanpak.
Toch is de werkelijkheid achter een cosmetische formule vaak complexer.
Een ingrediënt laat zich niet herleiden tot zijn oorsprong alleen. Je moet ook kijken naar de manier waarop het wordt verkregen, hoeveel grondstoffen ervoor nodig zijn, hoe de toeleveringsketen wordt gecontroleerd, wat de zuiverheid, stabiliteit, verdraagzaamheid en werkelijke doeltreffendheid zijn, en wat de productie ervan betekent voor ecosystemen.
Bij ANNA THYS wilde ik geen merk opbouwen vanuit een simplistische kijk op “natuurlijk”.
Ik wilde een veeleisendere benadering: formules die niet alleen rekening houden met de huid, maar ook met het leven als geheel.
Bisabolol illustreert deze denkwijze bijzonder goed.
Bisabolol: bekend om zijn kalmerende eigenschappen
Bisabolol, en meer bepaald (-)-α-bisabolol, is een bekend molecuul in de cosmetica. Het wordt vaak gebruikt in verzorgingsproducten voor de gevoelige huid, voor een huid die snel oncomfortabel aanvoelt of gemakkelijk rood wordt, dankzij zijn kalmerende eigenschappen.
Eén punt is belangrijk om te verduidelijken: bisabolol is geen etherische olie.
Het is een specifieke molecule die in bepaalde etherische oliën kan voorkomen, maar ook geïsoleerd, via synthese verkregen of door middel van biotechnologie geproduceerd kan worden.
Dat onderscheid is essentieel.
Een etherische olie is een complexe mengeling van talrijke aromatische moleculen. Bisabolol daarentegen is een geïdentificeerde verbinding. Afhankelijk van zijn oorsprong en de manier waarop het wordt verkregen, kunnen zijn samenstelling, zuiverheid en profiel variëren.
Precies daar wordt de denkwijze interessant.
Kamille: een historische oorsprong, maar geen vanzelfsprekend antwoord
Historisch gezien wordt bisabolol vaak in verband gebracht met Duitse kamille, ook bekend als Matricaria recutita of Matricaria chamomilla.
Deze plant wordt al lang gebruikt in de kruidengeneeskunde en in de cosmetica, vooral vanwege haar kalmerende connotatie. In de collectieve verbeelding roept kamille meteen zachtheid op. Ze lijkt bijna vanzelfsprekend wanneer het over een gevoelige huid gaat.
Maar zelfs een plant die zo vertrouwd aanvoelt, verdient het om met nuance bekeken te worden.
Een bloem is niet zomaar een grondstof. In de natuur kan ze nectar en stuifmeel leveren, en een rol spelen in interacties met bestuivende insecten. Kamille kan natuurlijk worden geteeld, maar wanneer je redeneert op de schaal van de cosmetica-industrie, is de vraag niet alleen: “komt dit ingrediënt uit een plant?”
De echte vraag is ook: hoe wordt deze plant geteeld?
Wordt ze geteeld of in het wild geoogst?
In welke hoeveelheden?
Hoeveel plantaardig materiaal is er nodig om de gewenste actieve stof te verkrijgen?
Welke zuivering is nodig?
Welke impact kan deze productie hebben op natuurlijke leefgebieden?
Dat betekent niet dat kamille op zichzelf problematisch is. Zo’n conclusie zou te simplistisch zijn.
Maar het herinnert aan een fundamenteel punt: planten zijn geen abstracte en oneindige bron. Een plant maakt deel uit van een ecosysteem. Wanneer we haar gebruiken als industriële grondstof, zelfs met goede bedoelingen, moeten we ons afvragen hoe ze wordt verkregen.
Het natuurlijke kan waardevol zijn.
Maar het is niet automatisch verantwoord.
Candeia: wanneer een plantaardige oorsprong zichtbaardere vragen oproept
Natuurlijk bisabolol kan ook worden verkregen uit candeia, een Braziliaanse boom, Eremanthus erythropappus. Het hout bevat een etherische olie die rijk is aan (-)-α-bisabolol, waardoor candeia een belangrijke bron is geworden voor de cosmetica-industrie.
Hier wordt de kwestie veel concreter.
Publieke bronnen hebben verschillende vragen rond deze keten gedocumenteerd: een relatief laag rendement, de nood aan voldoende volwassen bomen, druk op natuurlijke populaties, traceerbaarheid en controle op de exploitatie.
Sommige bronnen melden dat ongeveer één ton candeiahout slechts enkele kilo’s bisabolol kan opleveren. Andere publicaties leggen uit dat economisch interessante hoeveelheden afkomstig zijn van bomen die al voldoende volgroeid zijn, soms ouder dan tien jaar. Ook de exploitatie van wilde bomen is gedocumenteerd, met bezorgdheden rond de duurzaamheid van deze grondstof.
Nogmaals: dit betekent niet dat elke candeiaketen per definitie onverantwoord is.
Er bestaan benaderingen rond beheer, certificering, teelt en traceerbaarheid die kunnen helpen om deze grondstof beter te omkaderen. Maar het simpele feit dat deze vragen bestaan, volstaat om een belangrijk punt naar voren te brengen: wanneer een natuurlijke actieve stof afhankelijk is van het hout van een boom, van zijn trage groei, zijn leefgebied, zijn beheer en zijn exploitatie, kunnen we dan nog volstaan met te zeggen “het is natuurlijk”, alsof dat alles beantwoordt?
Voor mij is het antwoord nee.
Een boom is niet zomaar een grondstof.
Het is een levend organisme.
Het is ook een leefgebied.
Een voedselbron voor bestuivers.
Een deel van een ecologisch evenwicht.
Studies hebben onder meer aangetoond dat de bloemen van verschillende candeiasoorten door bijen worden bezocht. Die informatie kan bijkomstig lijken, maar dat is ze niet. Ze herinnert eraan dat een boom nooit op zichzelf bestaat. Hij maakt deel uit van een netwerk van relaties: insecten, bodems, vogels, micro-organismen, andere planten en regeneratiecycli.
Wanneer we een plantaardige grondstof onttrekken, nemen we niet alleen een “substantie” weg. We grijpen in in een bewoonde wereld.
Precies dit soort denkwijze vormt de kern van ANNA THYS.
Het probleem is niet dat iets natuurlijk is. Het probleem is dat we dat automatisch als beter beschouwen.
Ik geloof niet dat natuur en wetenschap lijnrecht tegenover elkaar moeten staan.
Dat zou opnieuw een simplificatie zijn.
Sommige plantaardige ingrediënten kunnen zeer relevant zijn: goed geteeld, zorgvuldig gesourcet, goed verdragen en perfect coherent binnen een formule. Omgekeerd kunnen sommige ingrediënten die uit industriële processen voortkomen andere vragen oproepen.
Het probleem is dus niet dat iets natuurlijk is.
Het probleem is het automatisme waarbij we denken dat een ingrediënt per definitie respectvoller is omdat het uit een plant komt.
Bij het formuleren verdient elke keuze het om kritisch bekeken te worden.
Waar komt het ingrediënt vandaan?
Hoe wordt het verkregen?
Welke impact heeft het op de gebruikte natuurlijke hulpbron?
Hoe zuiver is het?
Hoe stabiel is het?
Hoe goed wordt het door de huid verdragen?
Heeft het echt een functie binnen de formule?
Bestaat er een coherenter alternatief?
Precies die vragen interesseren mij.
Niet het marketingverhaal rond “natuurlijk” omwille van het natuurlijke. Niet technologie omwille van de technologie. Maar de zoektocht naar een keuze die juister, beter beheerst en coherenter is.
Hoe zit het dan met synthetisch bisabolol?
Bisabolol kan ook via synthetische weg worden verkregen. Deze optie kan een stabielere beschikbaarheid en een toegankelijkere kostprijs bieden, wat verklaart waarom ze voor een deel van de cosmetica-industrie interessant is.
Maar ook hier is het belangrijk om naar de details te kijken.
De term “synthetisch bisabolol” kan verschillende realiteiten dekken. Sommige klassieke synthetische vormen kunnen mengsels van isomeren zijn, terwijl de vorm die bijzonder gezocht wordt omwille van haar biologische werking (-)-α-bisabolol is. Niet alle isomeren hebben noodzakelijk hetzelfde activiteitsprofiel.
Dat betekent niet dat elk synthetisch bisabolol ineffectief is. Dat zou onjuist en te categorisch zijn.
Maar binnen de visie van ANNA THYS volstond het niet om een plantaardige oorsprong zomaar te vervangen door een synthetische oorsprong, zonder de keuze verder te bevragen.
De vraag was niet alleen: “is het natuurlijk of synthetisch?
De vraag was niet alleen: “is het natuurlijk of synthetisch?
Een specifieke molecule.
Een beter beheerste oorsprong.
Een hoge mate van zuiverheid.
Een stabielere beschikbaarheid.
Minder afhankelijkheid van de intensieve winning van plantaardige hulpbronnen.
Een keuze die past binnen een bredere visie op het levende.
Precies dat bracht mij bij een andere weg: biotechnologie.
Biotechnologie: een andere manier om met het levende te werkenLa biotechnologie : une autre manière de travailler avec le vivant
Voor ANNA THYS heb ik gekozen voor een vorm van bisabolol die via witte biotechnologie wordt verkregen, door fermentatie van plantaardige suikers.
Dat is een belangrijk punt.
Biotechnologie is hier geen manier om het levende te ontkennen of ervan weg te bewegen. Integendeel: ze berust op een biologisch proces — fermentatie — op basis van hernieuwbare plantaardige substraten.
Deze weg maakt het mogelijk om de molecule van interesse, (-)-α-bisabolol, te verkrijgen zonder rechtstreeks afhankelijk te zijn van de intensieve extractie van het hout van een boom of van grote hoeveelheden planten.
Ik weet dat het woord “biotechnologie” soms erg technisch kan klinken. Toch kan het in bepaalde gevallen juist een aanpak mogelijk maken die respectvoller omgaat met de grondstof.
Het gaat er niet om plant en laboratorium op een karikaturale manier tegenover elkaar te plaatsen.
Het gaat erom te begrijpen dat een interessante molecule soms kan worden verkregen via een biogebaseerd proces, dat beter beheerst, beter reproduceerbaar en minder afhankelijk is van de druk die op een ecosysteem wordt uitgeoefend.
Fermentatie is een voorbeeld van die logica. Ze maakt gebruik van biologische processen om een molecule van interesse te produceren uit hernieuwbare substraten.
Ik heb deze keuze dus niet gemaakt om afstand te nemen van de natuur.
Ik heb deze keuze gemaakt omdat respect voor de natuur niet noodzakelijk betekent dat we alles uit haar moeten halen.
Soms betekent respect voor het levende ook dat we niet onttrekken wanneer er een beter beheerst alternatief bestaat.
Een formule zou niet zomaar een opeenstapeling van actieve stoffen mogen zijn.
Dit voorbeeld van bisabolol zegt veel over mijn bredere manier van formuleren.
Ik geloof niet in cosmetica die actieve stoffen opstapelt om performanter te lijken.
Ik geloof ook niet in cosmetica die ingrediënten kiest omdat ze trendy zijn of mooi klinken op een etiket.
Ik geloof in formules die met hoge eisen en zorgvuldigheid worden ontwikkeld.
Elk ingrediënt zou een reden van bestaan moeten hebben. Niet alleen een marketingreden, maar een reden vanuit de formulering, de huid, de sensoriek, het milieu of de ethiek.
In een verzorgingsproduct bestaat een actieve stof niet op zichzelf. Ze interageert met een basis, een pH, een textuur, een concentratie, een sensoriek en een globale verdraagzaamheid. Een ingrediënt kan in theorie uitstekend zijn, maar toch niet relevant zijn binnen een specifieke formule.
Daarom is formuleren een voortdurend maken van keuzes.
Kiezen wat je in de formule opneemt.
Kiezen wat je bewust weigert.
Kiezen welke compromissen je bereid bent te aanvaarden.
Kiezen welke hulpbronnen je gebruikt.
En in mijn geval konden die keuzes niet louter technisch zijn. Ze moesten aansluiten bij mijn manier van kijken naar verzorging.
De huid is levend. De rest van het levende ook.
ANNA THYS is ontstaan vanuit een eenvoudige overtuiging: zorg dragen voor de huid zou niet ten koste mogen gaan van andere levende wezens.
De huid verdient echte aandacht. Ze is geen vijand die gecorrigeerd, gestript of gedomineerd moet worden. Ze is levend, complex, gevoelig en in staat tot veerkracht wanneer haar evenwicht wordt gerespecteerd.
Daarom zijn de verzorgingsproducten van ANNA THYS ontwikkeld zonder parfum, met een fysiologische pH, met bijzondere aandacht voor hoe goed ze door de huid worden verdragen en met respect voor de huidbarrière.
Maar die zorgvuldigheid kon niet ophouden bij de menselijke huid.
Voor mij kan zorg dragen niet beperkt blijven tot ons eigen comfort. Als een verzorgingsproduct berust op dierlijke exploitatie, op stoffen die ik weiger, op onnodige druk op ecosystemen of op een visie waarin het levende wordt gezien als een eenvoudige voorraad aan hulpbronnen, dan is het niet coherent met wat ik onder zorg versta.
Daarom weigert ANNA THYS ook stoffen van dierlijke oorsprong, palmolie en haar derivaten, en probeert het merk bewustere formuleringskeuzes te maken.
Niet omdat elke keuze perfect zou zijn.
Maar omdat elke keuze kritisch bekeken kan worden.
Het levende is nooit een neutrale hulpbron.
Het voorbeeld van bisabolol laat perfect zien waar ANNA THYS voor staat.
Een ingrediënt kan bekend, doeltreffend en waardevol voor de huid zijn, en toch vragen oproepen over zijn oorsprong.
Een actieve stof kan uit een plant komen, zonder automatisch de meest respectvolle keuze te zijn.
Een alternatief uit de biotechnologie kan biogebaseerd zijn, voortkomen uit plantaardige suikers, berusten op een biologisch proces zoals fermentatie — en coherenter blijken wanneer je de volledige keten bekijkt.
Wat ik weiger, is een simplistische kijk.
Ik weiger het idee dat het volstaat om “natuurlijk” te schrijven, alsof daarmee alles opgelost is.
Ik weiger ook het tegenovergestelde idee: dat technologie altijd beter zou zijn.
Waar het mij om gaat, is coherentie.
Coherentie tussen doeltreffendheid en verdraagzaamheid.
Tussen wetenschap en gevoeligheid.
Tussen de menselijke huid en het respect voor het levende.
Tussen formulering en verantwoordelijkheid.
Voor mij is formuleren met respect niet hetzelfde als het natuurlijke romantiseren.
Het betekent kijken naar de werkelijke impact van elke keuze.
Voor de huid.
Voor de dieren.
Voor de ecosystemen.
Voor het levende als geheel.
Het is die zorgvuldigheid die ANNA THYS leidt.
Wetenschappelijke bronnen
Albertti, L. A. G., Delatte, T. L., Souza de Farias, K., Boaretto, A. G., Verstappen, F., van Houwelingen, A., Cankar, K., Carollo, C. A., Bouwmeester, H. J., & Beekwilder, J. (2018). Identification of the Bisabolol Synthase in the Endangered Candeia Tree (Eremanthus erythropappus (DC) McLeisch). Frontiers in Plant Science, 9, 1340.
Santos, A. P. S. M., Assis Júnior, S. L., Lourenço, A. P., & Machado, E. L. M. (2019). Bees Diversity on Flowers of Eremanthus spp. (Asteraceae). Floresta e Ambiente, 26(4), e20160306.
Vieira, F. A., Carvalho, D., Higuchi, P., & Machado, E. L. M. (2012). Biologia floral da candeia (Eremanthus erythropappus). Pesquisa Florestal Brasileira, 32(71), 477–481.
Yadav, N., Shakya, P., Gautam, R. D., Chauhan, R., Kumar, D., Kumar, A., Singh, S. S., & Singh, S. (2022). Investigation on pollination approaches, reproductive biology and essential oil variation during floral development in German chamomile (Matricaria chamomilla L.). Scientific Reports, 12, 15285.
Tai, Y., Ling, C., Wang, X., Zhou, W., Wang, X., Lu, W., Wang, Y., Ma, Y., & Zhang, Y. (2023). Biosynthesis of α-Bisabolol by Farnesyl Diphosphate Synthase and α-Bisabolol Synthase and Their Related Transcription Factors in Matricaria recutita L. International Journal of Molecular Sciences, 24(2), 1730.
Royal Horticultural Society. Matricaria recutita — scented mayweed. RHS Plants for Pollinators. Consulté en juin 2026.
Veiga, J. P. C. (2013). Sustainability or Greenwashing? YaleGlobal Online. Consulté en juin 2026.